Rita Smit

BESINNING

Soms kom die winter met sagte snikke

In die somerstof

En die bome skinder saam

Oor verskroeide lentedrome

Soms donder die wolke in malende woede

En streep die bliksems my met sambokhale

Totdat ek bibberend skuil

In die holtes van ‘n winterhart.

Eentonig en ysig is die inkeertyd

Gedagtes wat verkil

tot blinkwit sneeu van vergeet en verspoel

in strome droefheid oor die gisters

en môre se leegtes waar eens drome was.

16 Junie 2015.

Prins Albert

Karoo-son kombers om my

En stilte- salf vir die seer,

Trooskos van vye, olywe en wyn

en skape se blêr waar die bergwater ruis.

Hier o, Skepper Gees,

Kraak die dop van verstarring in my en

ek hoor die woorde en wil dans

op die wysie van die ek wat nuutgebore

weer kan kyk en kan sien,

Kan droom en kan dig.

Julie 2012

Portrette

Vergeelde onthou in vliegbeskyte rame ingepas gehok in verkilde laggies en guitige tuit   Om te onthou en en nie te vergeet Eenmaal saam gelag, gevier, geëet Gedeel in skielike leed   Rokkies uitgesprei of gekruisbande trippeltreetjies van ‘n vroeë lente Sy aan sy staan jy en hy Skalkse aanbod terwyl die lens koekeloer   Nou staar julle agter dowwe glas oud en muf en vasgeklewe aan skilferende mure Wakend oor die laaste ure Van hierdie lewe.   November 2016