Rita Smit

BESINNING

Soms kom die winter met sagte snikke

In die somerstof

En die bome skinder saam

Oor verskroeide lentedrome

Soms donder die wolke in malende woede

En streep die bliksems my met sambokhale

Totdat ek bibberend skuil

In die holtes van ‘n winterhart.

Eentonig en ysig is die inkeertyd

Gedagtes wat verkil

tot blinkwit sneeu van vergeet en verspoel

in strome droefheid oor die gisters

en môre se leegtes waar eens drome was.

16 Junie 2015.

Prins Albert

Karoo-son kombers om my

En stilte- salf vir die seer,

Trooskos van vye, olywe en wyn

en skape se blêr waar die bergwater ruis.

Hier o, Skepper Gees,

Kraak die dop van verstarring in my en

ek hoor die woorde en wil dans

op die wysie van die ek wat nuutgebore

weer kan kyk en kan sien,

Kan droom en kan dig.

Julie 2012

Portrette

Vergeelde onthou in

vliegbeskyte rame ingepas

gehok in verkilde laggies en

guitige tuit

 

Om te onthou en en nie te vergeet

Eenmaal saam gelag, gevier, geëet

Gedeel in skielike leed

 

Rokkies uitgesprei of gekruisbande

trippeltreetjies van ‘n vroeë lente

Sy aan sy staan jy en hy

Skalkse aanbod terwyl die lens koekeloer

 

Nou staar julle agter dowwe glas

oud en muf en vasgeklewe

aan skilferende mure

Wakend oor die laaste ure

Van hierdie lewe.

 

November 2016