Marsofine Krynauw

2 weeks ago

U het hom kom haal . . .
(Mike Bester)

My hart breek
aan ‘n duisend stukke
as ek die woorde hoor
“Uncle Mike is weg”
die smart so groot
die seer so seer
dat dit die trane keer . . .
dan onthou ek my gebed
minder as ‘n dag gelede
aan die Vader gerig
“Maak hom vry . . .”
meteens oorval Sy kleed
van vrede my
Hy het my gehoor
Hy het sy kosbaar seun
vry gemaak van die
bitter lyding
en sien ek hom
in my geestesoog
hand aan hand
met ons Vader
pynloos deur die
Hemelpoort stap
steeds breek my hart
aan duisend stukke
by die wete
jy is weg . . .
nooit sal ek weer
na jou stem luister
as jy so getrou
vir ons almal intree in gebed
nooit weer jou laggie hoor
oor die draak wat jy
so graag met jou vriend kon steek
nooit weer kan ek raad vra
by die man wat ek noem
my kerk-pa!
Maar ek gun jou die rus
tot ons weer saam
in die hemelkoor gaan sing!

©Marsofine Krynauw
23 September 2019

3 weeks ago

Volle siklus . . .

In vrye vlug
soms op die oggend bries
soms op die siedend wind
maar vry
het jy jou vlerke gesprei
die prag van menig blom beskou
maar tog ook
die seer van blomme deur
die wind verskeur
en in jou
vlinder
vrye
vlug
net sag gesug
weer voort gedartel
na waar die blomme prag
van ‘n ander tuin
wat op jou wag
vry
vry
vry
gedartel
gespeel
die blomme geure geniet
maar
vlinder
vry
kan geen vlinder
lewenslank bly . . .
jou lewensiklus voltooi
moet jy nou deur
die foltering gaan
om vasgevang
in ‘n kokon
te sterf . . .
voor jy weer
in glorie vry kan breek
jou vlug dan verewig
vry
jy nooit weer
in ‘n kokon sal gaan
jy in die tuin
van die Meester-tuinier
van blom tot blom
sal gaan
van dag tot dag
die prag aanskou
wat ewig duur
jou siklus so voltooi . . .

©Marsofine Krynauw
22 September 2019

3 weeks ago

Maak hom vry . . .
(vir Mikey)

Die forse man
die steunpilaar
die geliefde eggenoot
die getroue vriend
die een wie alles kon regmaak
alles kon doen
daar die een . . .
het verdwyn
weg gekwyn
gelaat as
net ‘n skaduwee
van wie hy was
sy binneste
verslind verteer
gevul met kwaad
hom ontneem
van wie hy was
hom gelos
afgetakel en broos
met lyne van pyn
op sy eens vol gesig
sy eens wakker oë
versonke in sy gesig
byna pleitend gerig
die ongesproke woorde
op sy pyn vertrekte lippe
“verlos my tog, Here,
verlos my tog”
so is my woorde ook stil
my hart met smart gevul
vir my onvermoë
om hom net
vir ‘n oomblik weer
te sien lag . . .
alle woorde klink so leeg
alle gedagtes so oorbodig
in die aanskoue
van soveel lyding en smart
daarom al ween my hart
is my gebed ook nou
“Here, as dit U wil is,
neem hom gou
neem hom na U hemelpoort
waar geen pyn hom meer raak!
gee hom vlerke
maak hom vry . . .
laat hom nie meer langer
hier op aarde ly!”

©Marsofine Krynauw
22 September 2019

3 weeks ago

Ek voel . . .

Ek sien die spotlag in jou oë
glimlag om jou mond
ek voel jou lippe
nog op myne
jou hartklop
teen my hand

Ek voel nog
soos in vervloë
hoe jy kyk
in my oë
beloftes van
jou passie-vuur
in my begin
brand

Ek voel nog
jou arms
om my gaan
jou hande
hul eie weë
oor my liggaam
baan

Ek voel nog
jou hande
my gesig
teer vashou
jou in my
vrouwees koester
in liefdes taal
met my te praat

Dan open
ek my oë
besef
dit is net
jou liefdes geskrifte
gegraveer
op my hart

My troos is
dit is gewis
dat daar nou
‘n glimlag
om jou lippe
daar in die hemel is . . .

©Marsofine Krynauw

3 weeks ago

Geskryf vir 'n vriend en almal wat deur familie of vriende laat glo is hulle is nie goed genoeg nie.

KAMER VAN JOU HART

In die diep
diepste donkerte
van jou hart
is daar ‘n kamer
dig toe gesluit

oorvol gepak
met
die “nie-goed-genoegs”
van jou kinderdae
die “jy-is-niks-werds”
van jare vantevore
die geen aanvaarding,
geen liefde
geen leiding
geen aanvaarding
geen mededoë
van jare reeds vervloë!
jou mens wees
jou selfrespek
versmoor, vermoor
en enige ander
moontlike gebrek!!

dit word daar
diep binne gehou
net telkens uitgehaal
deur jou ooraktiewe brein
om dit weer te herkou
weer die teleurstelling
en pyn te herleef
dan erg geïrriteerd
die ou-vars pyn
weg te sluit
diep in jou hartkamer
soos kosbare buit!!

pak uit!
pak uit!
die donker kamer van jou hart
al daardie
mens gemaakte pyn en leed
dit is die tyd –
om dit alles uit te smyt
om die waardevolle te behou
die leuns en onsin
ver, ver weg te smyt
om daardie donker kamer
van jou hart
skoon te maak
plek te maak
dat die strale van die son
in kan kom
waar die jý
van die hede
knus in kan pas

die lojale werknemer
standvastige vriend
omgee pa
hardwerkende man
mens wat passievol
mooi dinge skep
dit alles móét
in daardie kamer wees

en verseker te weet
niks wat in
die donker kamer was
is meer of enigsins van pas
want wat wás
kan nooit weer wéés
maar wat is
kan môre nog wéés
want jy het ‘n keuse ......
wat môre gaan wees!!

©Marsofine Krynauw

3 weeks ago

Ek deel graag my belewenis van 'n baie baie goeie, posh restuarant waar ek die voorreg gehad het om van die beste disse ter wêreld te geniet. Ander gaste moes in rye staan om plek te kry, ek was so bevoorreg om die guns van die Bestuurder te geniet vir geen rede onder die son nie. Miskien was dit my Namibiese aura wat hom aangestaan het. Hoop julle geniet dit.

STERLING RESTAURANT - AMERICAN EXPERIENCE 18 January 2010
(Written in the Sterling Restaurant – Silver Legacy Reno, Navada)

Here I am
complete like a madam
with a glass of
fine red wine
busy to dine
at the finest of the fine
and most divine
must be due to
country I find myself in
the US of A, I say
a place of great display
where people are loud
and a few
make up a crowd
where husbands are old
and wives are young
where going out
to dine alone
could proof to be a grand affair
for everybody around
want to outdo each other in flair
and you become a madam right there
in the Sterling Restaurant with flair
where the waiters are smooth
and the manager got a grove
to be a perfect gentleman
where the wine is fine
and the food divine
and everyone is in a cheery mood
that is America for you
with no great ado!!

3 weeks ago

Vir jou

Vir jou
Wil ek my hare tooi
En maak ek my tone rooi

Vir jou ....

Gooi ek ‘n wit duvet oor die kooi
En maak dit alles mooi

Vir jou ....

Sal ek die son gaan vang
En by die maan ophang

Vir jou ....

Sal ek alle ander mense weg stuur
En afbreek aan die muur
Om jou gebou

Vir jou ....

Sal ek ‘n ster gaan haal
As jy net sal belowe om my nooit weer te faal

Vir jou ....

Sal ek vergewe van ewig tot nou
As jy my net naby jou hart sal hou

Vir jou ....

Sal ek bly lag
Al raak dit om my nag

Dit alles en meer
Net vir jou
As jy jou hart net naby myne wil hou!

1 month ago

Vat my saam . . .

Vat my saam
op die kronkelpad
wat my na die Namib vat
vat my saam
oor die die Gamsbergpas
waar ek ver so baie ver
oor die Namibvlaktes kan tuur
vat my saam
na Anighanchirab se grot
waar jy die stilte kan hoor
vat my saam
na daar waar jy op die wyd oop vlakte sit
met sonsondergang die rooibal
in Walvisbaai se see sien val
vat my saam
na waar die gecko's se roep
‘n aria raak in D-maneur
vat my saam
na waar die hardekool hoog brand
jy laat aand net nog staar
na die hardekool se as
Vat my saam
na waar die Kaapsejakkalsie
oor jou waak in die nag
Vat my saam na waar
Bergwagter jou wek
met eerste lig
jy met ‘n beker
hardekool gebroude boeretroos
oor die ver, ver oor die vlaktes tuur
en los my dan net daar!!!

©Marsofine Krynauw
10 September 2019

1 month ago

Vlerk / veer

As swoeg en sweet hier
klaar is
en niks wat ons op aarde glo
waar is
jou spore nie meer
sigbaar is
geen son jou kan brand
of maan jou kan pla
die wind nie meer
jou stem oor vlaktes en berge kan dra
jou liggaam nie meer
swak van vermoeienis kan voel
jou oë nie meer vaal gestaar
na die gesig van ‘n blikbrein
dis dan dat jy gewigloos
in hemelsfere gaan dans
met engelvlerke sweef
oor hemeltuine in prag en praal
arias gaan sing met engelkore
jou dors gaan les
uit blink hemelstrome
met geen spoor van vermoeienis
net algehele euforie
nie eers die veer
wat in jou vlug
sag dartelend na benede val
kan die vrede in jou blus
wanneer jy wil vertoef
gaan sit jy knus
by die voete van jou Heer

©Marsofine Krynauw
3 September 2019

1 month ago

Ontwaak in lente

Kaal gestroop deur winter kou
het jou siel
deur koue verniel
onder die sneeu
van verraad
verwerping
leuns
gekneus
geknak
gebreek
daar diep, diep
onder die sneeu
versteek
gehiberneer
tot die liefdesstrale
van die son
sag kuns, sag kuns
sy warm, tere kus
liefkosend plaas
op jou lyf
die sneeu verslind
lewe deur
die sneeu breek
jou elegante hoof
deur die sneeu steek
jou lyf sensueel
uitwikkel uit die kou
winter vasberade agter laat
met elke blomblaar
wat deur die sneeu breek
jy ontwaak
uit jou bittere slaap
die skone blom
wat deur die
winter kou
ontkiem en blom in malse kleur
en lente
binne storm!

1 month ago

Opsoek na blomme vind ek ‘n skat
16 Augustus 2019 – Vanrhynsdorp

Waar ek drentel op die sypaadjie om blomme af te neem ontmoet ek Tannie Paine. Van ver af sien ek die klein tenger figuurtjie met haar kierie voor haar huis in die pad staan. Toe ek nader kom sien ek sy kyk na twee groot klippe wat net onder die randsteen in te pad lê. Ek groet, “middag tannie.” “Middag my kind. Ek staan en kyk nou net na hierdie klippe, iemand moes hulle kort gelede los gesit het en toe val hulle uit. Hoe sal ek hulle nou terug kry?” gesels sy asof ons mekaar jare al ken en nie so pas eers ontmoet het nie.
“Ai, tannie, kom ek sit hulle vir jou terug,” bied ek aan en voeg die daad by die word.
Ek buk af en vat eers die kleinste klip en probeer uitwerk hoe dit was. Sy gee raad van die kant. Dan buk ek en maak bietjie meer krag, want die tweede klip is sommer ‘n aansienlike klip. Gelukkig kry ek dit die eerste slag reg en tannie Paine sy sypaadjie lyk weer reg.
“Baie dankie kind, wag laat ek vir jou ‘n ou lekker dingetjie gaan haal om dankie te sê,” sy mik om na die huis te stap, maar ek keer haar.
“Nee, tannie, die is nie nodig nie, dit was ‘n plesier om te help.”
Dit was my en tannie Paine se amptelike ontmoeting.
Eers dan vra sy: “Nou wie is jy, kind?”
“Tannie, ek is Marsofine, ek kuier by oom Jasper Nieuwoudt en tannie Annetjie.”
“Nou van waar is jy dan?”
“Tannie, ek is van Namibië, dit is hoekom ek julle sypaadjies wat met gousblomme begroei is afneem.”
“O, Namibië, ek was ook al daar, maar dit is ook Namibië wat my dierbare ou man geneem het,” antwoord sy met haar vaalblou oë waarin die trane vlak kom lê.
“Nou hoe dan so tannie?”
“Nee jy sien, my dogter en skoonseun het ons een jaar Namibië toe geneem. Ons het met die gewone pad daarheen gegaan, maar met ‘n ander pad al langs die oranje rivier terug gekom. Die laaste aand het ons by ‘n plek daar langs die rivier geslaap. Ons was nie twee weke terug nie toe sê my ou man hy voel nie goed nie. Hy het so vinnig sleg geraak, dat ek die dokter gebel het en nadat die hom gesien het hy my gesê het die oom moet dadelik hospitaal toe gaan. Dit was die tyd wat die ambulans mense gestaak het. Die dokter sê toe vir my ek sal ‘n privaat ambulans moet kry en dit gaan baie duur wees. Toe sê ek vir hom dokter dit maak nie saak nie, reël jy dit net ongeag die kostes. So het hy in Vredendal hospitaal beland. Toe ek hom die aand gaan besoek sê hy vir my: ouvrou, ek ... See more

1 month ago

Reënwoud
Na aanleiding van die reënwoud wat brand

Oor duisende jare
het hul hier verrys
van klein tenger boompies
tot bosreuse
en ‘n woud
geen alledaagse woud
is die
nee, niks ander as
die longe van die heelal nie
deur jare heen
jaarring op jaarring
bygevoeg
en in dit wat vir hul
lewe is
die bron van suurstof
vir die wêreld geword
met hul lower krone
trots en fier
die heelal van asem verskaf . . .
nou lek en verwoes
die vlamme tonge
aan stam, boom en blaar
verteer
verkool
veras
die bron wat lewe gee
verorber dit
en spuug dan uit
net as, en kool en koolsuurgas
niks wat lewe gee of bewaar
wyl suurstof honger mens
net toe kyk
in dwaasheid hul verbeel
dat hul sonder
hierdie longe van die heelal
kan funksioneer.

©Marsofine Krynauw
26 Augustus 2019

2 months ago

Vrou
Wat lê tussen
toe en nou
wat het geword
van die vrou
die wese
deur God geskape
uit ‘n enkele ribbebeen
om te wees
sag
liefdevol
vol deernis
getrou
wat kon
troos
ondersteun
en bou
wat sonder skroom
haar gesin
oor die Drakensberge
sou dra
wat moeder was
maar ook minnaar
vir haar man
waarvan die hande
nie verkeerd
staan
om trane te droog
maar tog te erken
sy is vrou
sy is sag
sy is kwesbaar
sy vat voor
want sy het ‘n man
wat haar op lig
en versterk
sy het ‘n maat
die ander een
van haar geleende ribbebeen . . .

©Marsofine Krynauw

2 months ago
Malherbe Uitgewers-Publishers - Stemme uit Namibië - Namibiese Skrywers

So bevoorreg om 11 gedigte in hierdie prag bundel te hê. Baie dankie vir Marietjie Espach, Ria Opperman Kotze en Heleen Malherbe vir al hul harde werk om dit 'n werklikheid te maak.

Stemme uit Namibië - Namibiese Skrywers

2 months ago

TEMA: Ek wéét ek kán
Stem soos ‘n nagtegaal
©Marsofine Krynauw
“Oe, oe, oe, oe. Ah, ah, ah, ah. Ee, ee, ee!” Trek die klanke deur die hele huis. Blyda, staan voor haar spieël, en is besig om haar stem oefeninge te doen. Sy kyk na haar mond, haar lippe en haar hele gesig, hoe dit vertrek by elke nuwe klank. Sy glimlag skalks, gelukkig is sy alleen in die huis, want selfs vir haarself klink sy soos ‘n kat aan ‘n derm.
Sy hervat haar oefen sessie, begin by die lae oktawe en vat dit dan op tot daar bo waar haar suiwer mezzo sopraan stem op sy beste funksioneer.
Sy kan nog steeds nie glo dat sy byna daar is nie, daar waar sy op die verligte verhoog, voor duisende mense sal staan as die diva van die aand.
Skielik raak haar gesig stroef in die spieël voor haar – haar gedagtes het meteens jare terug gespring na daar waar sy ‘n standerd ses meisie in ‘n plattelandse hoërskool was. Waar sy die enigste kind in die skool was wie se ouers geskei was. Waar sy by haar tante aan haar vader se kant groot geword het, wat self reeds in haar sestigs was.
Sy onthou hoe sy in die skool koor gesing het, en die musiek en sangonderwyseres so beïndruk met haar stem was dat sy soms die solo’s met groot koor byeenkomste kon sing. Ongelukkig was dit ook al vergunning wat daar vir haar as kind van die minder gegoede stand was. Sy kon nie sangles neem nie, want haar ouers was nie van die ryk boere of haar pa was nie ‘n dokter of predikant nie. So sy moes maar met die krummels van koor sing en nou en dan ‘n solo tevrede wees om haar passie vir sing te bevredig.
Die hoogte punt vir haar gedurende haar skoolloopbaan was toe die musiek en sangonderwyser een maal met verlof was en hul hoof se vrou, wat self opera gesing het, haar gekies het om tydens die kersuitvoering in die kerk Maria te sing. Dit was die naaste wat sy aan opera gekom het tydens haar skool loopbaan.
Sy onthou nog soos gister hoe op haar senuwees sy was, hoe bang sy was dat sy nie betyds sou inval nie. Maar haar suiwer sopraan stem het die kerkgebou gevul op daardie aand.
Na skool het sy maar min geleentheid gekry vir sing. Sy het darem in kerkkore gesing waar sy ook al in gemeentes die geleentheid gekry het.
Eers jare nadat sy getroud en geskei is, het sy in Windhoek op geëindig. Eendag in die koerant gesien het dat die Konservatorium vir Kuns en Kultuur adverteer dat hul sang studente soek om oudisies te kom doen. Vir weke het sy gewonder, moet sy dit waag, of gaan hulle haar net weg stuur. ... See more

2 months ago

CARIN SMITH CLAASSEN
28.12.1958 - 17.7.2019

Vandag word jy te ruste gelê in ons geliefde Koekenaap. Naby jou aardse vader, die man wat net so lekker soos jy kon lag. Vandag gaan die wat jou laat huil het oor jou huil, maar ook die wat saam met jou gehuil het gaan huil en nog lank aanhou huil. Jy het diep spore van omgee in so baie harte getrap. Jou hart was om liefde te gee aan die wat swaarkry, aan die wat niks het om te gee, hul op te hef. Hul te leer sing en dans al was hul omstandighede hoe! Jy het ons almal 'n les van nederigheid en omgee vir ons medemens geleer, as ons dit maar net wil vat! Vir jou was jou medemens se aardse goed van geen waarde, want jy het meer belang gestel in hul hart. Ons Vader het vergoed jou seer kom stil, is waaraan ek my troos. Jou stem sal nooit stil wees en leef voort in 'tamaties lê ryp op die lande' en ander. Rus sag my sonskyn vriendin!!!!

2 months ago

Carin se begrafnis is Saterdag 27ste 10.30vm by AGS Kerk op Vredendal. Daarna begraafplaas toe op Koekenaap en tee en eetgoed by Gemeenskapsaal op Koekenaap.

2 months ago

Carin – huldeblyk

Sonskyn, borrelende, dansende vriendin
ek sien nog die lag in jou oё
die ondeunde glimlag om jou mond
ek hoor jou nog so duidelik sê
“dit is great”
nog hoor ek jou stem
as jy passievol praat
oor die kinders
wie se lewens jy
daagliks probeer verander
en raak
as jy opgewonde vertel
oor jou songs waaraan
jy besig is om te werk
hoe jul gaan dans, dans, dans
ek hoor nog jou lag
kop agteroor gegooi
uit jou maag –
van Koekenaap tot Karasburg
het jy harte in beslag geneem
vloei die trane nou
want waar jy
in ons harte was
is nou net ‘n groot massiewe gat
‘n leemte gelos
deur jou –
aan aardse rykdom
het jy jou nie gesteur
maar jou anker was
jou Vader en Heer -
onwetend het jy
so vele mense geraak
sonder om ‘n effort te maak
met jou alomteenwoordige persoonlikheid
“ek is Carin, vat my of los my”
maar niemand wou los . . .
almal geraak deur jou
lag en omgee mens
mense waarvoor jy lief was
beskerm
soos ‘n moeder hen
veilig onder jou vlerke –
hul bemin met jou omgee en liefde
hul in die holte
van jou hart gehou -
dan luister ek na jou eie woorde
“all alone”
en ek weet
almal van ons
sal jou verewig mis
maar sal nou
alleen, dag na dag
saam met ons herinneringe
van jou moet loop
loop tot die trane
nie meer oor ons wange rol
loop tot die pyn in ons harte afneem
maar vir my nooit sal stil . . .
dankie hartsvriendin van my
dankie vir die lag en deel
dankie dat ek jou lewe kon deel!!

©Marsofine Krynauw
22 Julie 2019

2 months ago

Carin
Vanaand
my laggende vriendin
het jy die stryd verloor . . .
jou stem is stil
jou lag
sal ons nooit nooit
weer hoor . . .
ek wou so graag
nog net een maal
jou hees
dog suiwer
stem hoor
maar in my hart
hartsvriendin
sal ek jou dra
sal ek saam
met jou
‘Tamaties lê rooi op die lande’
sing
oor en oor
na jou stem
op jou vele CD’s
luister
oor en oor
die trane
riviertjies voel vloei
oor my wag
soos ons geliefde
Olifantsrivier
jou stem is stil
jou lag sal
ons nooit nooit weer hoor

©Marsofine Krynauw
17 Julie 2019

3 months ago

Die bruid . . .

So
skoon
so
rein
so
mooi
Hy het haar
so gemaak -
‘n vrou
met arms en bene
slank
haar hoof
met hare
so mooi en lank
wimpers
wat soms
soos skerms
sluit
die poele van haar siel
te verbloem
sagte rosige mond
haar wapen
in liefde in haat
met rondings
haar geseën
wat haar sag
dog weerloos laat
so volmaak
en alles dit bekroon
met ‘n hart
wat wil bemin . . .
blank soos
die lelie van die velde
want is dit nie
Sy bruid hier!!!

Wat het van hierdie
vrou geraak . . .
wat het die wêreld
met haar gemaak . . .
moet sy daagliks
haar siel verpand
vir goedkoop plesier
verdoesel as liefde hier!!!!!
wanneer sal sy opstaan
en weer leef
soos die bruid
die bruid
deur God self gemaak!!!!
nie langer
haar liggaam laat misbruik
deur die leun
wat geensins
soos liefde lyk . . .

©Marsofine Krynauw
14 Julie 2019

« 1 of 10 »

Woorde wat waai

“]

Om hierdie bundel te bekom:

teen N$ 150-00

Kontak vir Marsofine by

marsdrey@yahoo.com

Of los ‘n boodskap op blog of fb

https://www.facebook.com/Marsofine-Skryf-163290104621296/

 

 

Laat 'n boodskap

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie.