Angela Heyns

Dark Horse

Wys my jou donker-
die dele 
wat jóú bang maak-
sodat ek 
jou kan liefhê
tot dit gemaklik
en heel raak.
Gee my die wonde,
die skeure wat bloei;
daar waar jou drome wou groei -
dat ek jou kan laaf 
en met omgee toegooi.
Sal jy my binne nooi,
na die kamers van skaamte, van liefs vergeet?
Dat ek jou seer 
en niksheid 
kan meet,
opsny 
en las, 
aan my 
eie seer 
vas.
©ANGELHEYNS 2017

Hoe ons was

As hoogmiddag
begin horrelpoot horison toe, 
begin sleepvoet raak,
stof opskop tot sweempies wolk...
is "onthou" die skerpste dolk....

Ek mis hoe ons was

voor

Sielstiltes, seerstil geword het

Asem-deel, afstand geword het

Uitsien, weersin geword het

Heuningsoene, sweep-tong stry geword het

Huistoe gaan, hel toe gaan geword het.....

en verdriet my verniel en verdrink.

Silwernag kom my soek.

Sy maak my stil,
en sus saggies 
die seer tot sluimerslaap....

Ek voel verlos;
bevry in vlug,
terug 
na tóé -
na hoe ons was.

Toe ons liefde 
verteer het 
soos vuur

voor

ons sou uitbrand

tot
gisters 
en 
as.

ANGELHEYNS
OKT 2018

Laat 'n boodskap

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie.