Wees vry

O hoe heerlik is die lewe nie

Wanneer ‘n mens kan deel

Die Here wys jou altyd wie

En Hy sal ‘n ontmoeting reel

Dis so heerlik om te weet

Dat Sy Gees die leiding neem!

Wat Hy ons leer moet ons nooit vergeet

Gaan vertel dit aan elkeen

So sê die Heer: “ons moet getuig”

Om stil te bly is tog verkeerd

En ons harte sal dan juig

Want die smal pad voel dan breed

As ons ‘n ander nie kan voer

Loop ons ‘n groot gevaar

Want om te stoor soos ‘n gierige boer

Sal als in ons laat serf, sowaar

Katrien

eie foto

Die Boek

Dit is altyd nodig om te weet

Dat Jesus het jou lief

En ons moet nimmer ooit vergeet

Die Bybel is ‘n brief

‘n Liefdes brief geskryf vir jou en my

Met aanwysings om op Sy pad te bly

Om die Bybel altyd goed te lees

Moet vir my en jou baie kosbaar wees

Die Here sê: “kom na My, groot en klein”

‘n Lewens pad het Ek met elke een

Ek sal jou was en maak jou rein

As jy wil, kan jy op My skouer ween

Ja, die Bybel is ‘n heilige boek

En ons hoef nie veel verder te soek

Vir vreugde, geluk en voorsiening kan ons vra

Want as ons die aanwysings volg, sê Jesus altyd JA!

Katrien

eie foto

Sonder Naam

 

Ek wil ‘n gedigie skryf,

Oor ‘n intresante bedryf.

Die onderwerp is ‘n soliede ding,

Wat baie gedagtes weer terug bring.

Oor al die jare heen,

Is daar lag en daar is ween.

Daar is lelik en daar is mooi,

Daar is kleure soos wit en rooi.

Ja, hy was aanterklik en hy was blas,

Toe hy skiedelik net daar was.

Sy oë is blou en hy’s gebou,

Hy was ‘n regte “casanova” ou.

Oor mooi en lelik kan mens nie stry,

Elke mens kan tyd aan sy eie gedagtes wei.

My hart het geklop en my bene was lam,

Dit wat hier staan is sowaar ‘n man!

Hy het gedraai en na my gekyk,

Met oë wat mens wil laat beswyk.

Ek vat sy hand en stel my voor,

Sy stem was soos musiek in my oor.

Sy aksent sal ek nooit vergeet.

Eendag sal ek hom weer sien, ek weet,

Dan, met al die mooi wat uit hom straal,

Sal ek dan aan hom sê “vaarwel”!

Katrien

Ek Genees

Wie kan die hart van die mens beter as Ek verstaan?

Wie het met meer pyn as Ek deur die lewe gegaan?

Ja, Ek maak heel en Ek genees,

Maar My kind,  jy sal moet geduldig wees.

Onthou ‘n diep sny wat te vinnig heg,

Is nog vuil van binne, al lyk hy reg.

Dan moet ‘n mens deur al die pyn weer gaan,

Om die kieme wat nog binne is te verslaan.

So, op My tyd sal Ek jou heel,

Al voel die pyn soms vir jou te veel.

Laat Ek jou salf met my liefde en genade nou,

Laat My toe om jou styf in My arms vas te hou.

Op My tyd sal Ek jou genees,

Sodat jy weer perfek van binne kan wees.

Al wat Ek vra is bly by My, en bly getrou,

Onthou jy is My perfekte werk, en Ek is lief vir jou!

Katrien

eie foto

Wat van my!

Hoe maklik is dit nie om te sê:

Byt vas, die lewe moet aangaan.

Hoe maklik is dit nie om te sê:

Toe maar,  ek verstaan.

Hoe maklik sê die mense nie:

“Alles kom weer reg jy weet”

Hoe maklik sê die mense nie:

Jy moet maar vergewe en vergeet.

Ek wens net iemand wil verstaan!

In myself is ek besig om te vergaan.

Wat gaan van my oorbly as ek eendag groot is!

Wat gaan ek maak as alles hier binne in my dood is?

Ek het nie meer krag om te baklei,

Teen dit wat my elke dag onder kry.

Hoekom is die lewe tog so wreed,

Dat hulle van ons kinders se pyn nie weet!

Katrien

eie

Ook vir my!



Saggies deur haar hare streel n sagte wind .
Stil sit sy daar, staar die verte in.
Dis haar ‘alleen’ plekkie, waarheen sy altyd kom as alles te veel raak.

Die dae is trietsig en klam.
Die koue vat vat aan haar vel sagte vel.
Vir ure kon sy so ver weg in haar eie wêreld verdwyn.
In haar eie wêreld waar sy veilig voel.
Waar niks en niemand op daai oomblik saak gemaak het nie.

Soms draai haar gedagtes na haarself, dan rol die trane oor haar wange. 
Die nat strepies vang die koue vas, maar sy voel dit skaars.

Die mis van die aand se koue maak haar sagte vel klam en koud.
Dis n ‘diep klam’ maar amper lekker koue.
Die trane rol sonder keer, en sy is in haar eie ‘ ek ‘ plekkie.

In haar swaar hart verlang sy vanaand daai soort verlang.
Die soort verlang na iemand wat sy nie ken nie.

Uit die niet kom sit die mooiste klein voëltjie hom voor haar neer.
Dit ruk haar terug na nou, na die werklikheid.

Stadig vee sy die trane met haar koue hand van haar sagte wange af.
Met n sagtheid in haar oë en n sagte, amper skelm, glimlaggie kyk sy na die voëltjie.
Ook vir my, dink sy….. ook vir my!
Met n baie ligter hart staan sy op, en is reg om die volgende berg te versit.

eie foto

Phalaenopsis

pronk teen ʼn spierwit muur
flankeer met brose briese
van die wind – in skaduwee
en son troon jy trots bo ander uit

eksoties in eenvoud uniek
duidelike delikate dele
inmekaar gestrengel
kunstig aanmekaar geweef

skouspel sigbaar in kleur
kan ook uiters geurig wees
vlinderorgideë feëvlerk vrolik 
verfraai jy enige vertrek …

©Marlene Erasmus
01/02/2019

cumulus mediocris

sigbare massa vloeistofdruppels

of selfs bevrore kristalle wat

hoog in die atmosfeer hang

bo die aarde of hemelliggame

soms selfs verwys na as: nebulae


hoe dit ook al sy – wolke maak

ons nederig dankbaar vir reën

drie dennebome kyk hoopvol

op na die hemel en sug sag

wanneer kom die reën uit Sy hand?


©Marlene Erasmus

31/01/2019

oëverblindery

jou voorkoms in stervorm

fyn haartjies dans op jou

so vredig volmaak gevorm

vlesig blare in maroen omvou


met jou mooie aansien

verblind jy menigte mens

dit moet egter ander doel dien

voortbestaan is jou enigste wens


vlesig blare in fyn fluweel

met dansend diep donker kleure

wil jy insekte se vryheid steel

lok hul aan met vrot vleis geure


Vader, gee dat ons eie geur

U prent in ons mooi sal kleur ...

©Marlene Erasmus

30/01/2019

sonsoekende sonneblom

al in jou botselstadium soek jy die son
draai jy jou kop om son se spoor te volg
met sonop tuur jy blindelings ooswaarts

soos die dag sleepvoet aanstap volg jy
slaafs die son van die ooste na die weste
geveerdes en soogdiere klein baljaar in jou

met jou giggelgeel blomblare straal jy 
sonstraal vreugde uit in gerwe geluk 
Helianthus annuus – sonnige suksesverhaal …

©Marlene Erasmus
29/01/2019

saad-woorde

saad-woorde

 

gedagtes word woord-sade

uit my siele-huis groei genade

my gedagtes wat groei en bloei

dra vrugte: ink wat op papier vloei

 

soms sê dit min en soms meer

alles wat my droom en begeer

versorg met omgee en verstaan

in my siel se herfstuin bestaan

koester ek my hart met sonskyn lag

beskerm teen kil koue wintersnag

mag daar in my sielstuin geen verniel

wees want woorde is sade van my siel ...

 

©Marlene Erasmus

24/01/2019

 

 

Digter voor die Here

0 $


Ek het vermetel gestaan voor die Here

en gepraat oor die brandende spoelklip.

Here, hy gloei rooi van skeppingsvuur –

dis ‘n stom klip wat swaar klots

aan gedompelde ongekende gesange.

Neem U die skroeiende rots

en stort dit in die see

sou dit U Naam geval

Maar die Here laat die klippe kabbel.

Gloeiing word ‘n branding,

swiep my suinige verwagting

nuut.

O gloed van vervulling as die woord

volrond kom lê in die mond!

O vloek van die aanskyn se sweet!

O vloek van ‘n nuutgeskape god

aan wie ek offer my vrede vir ‘n lensiepot vol nyd!

Ja, ek beitel ‘n beeld uit die bot klip –

‘n stoornis van heilige stiltes.

Ek veg om die groter gloed,

‘n binneaarse wete van Woord en Gees.

Here, ek bid: hoe maak ek hierdie klip

ondergeskik?

©Marieta McGrath

voëls van die hemele

 

 

o weë ons skarrel en dwarrel

ywerig dit raap en dit skraap

soeke na geluk wil ons insluk

 

tjirp-tjirp soos ywerige tjirpers

worstel ons swoeg en sweet

vergeet om te kyk na die voëls

 

hadida wat wurms woelend grawe

vlieëvanger wat insekte vang

duif wat dansend sy maat hofmaak

 

koester-kwikkies en kalkoentjies

jolige janfrederik en janfiskaal

kelkiewyn kanarie en klopkloppie

 

soos ʼn hen wat haar kuikens toedek

word ons bewaar deur Hom wat

ons liefhet – mag ons dit nooit vergeet ...

 

©Marlene Erasmus

23/01/2019

 

Digter voor die Here

Ek het vermetel gestaan voor die Here
en gepraat oor die brandende spoelklip.
Here, hy gloei rooi van skeppingsvuur –
dis ‘n stom klip wat swaar klots
aan gedompelde ongekende gesange.
Neem U die skroeiende rots
en stort dit in die see
sou dit U Naam geval


Maar die Here laat die klippe kabbel.
Gloeiing word ‘n branding,
swiep my suinige verwagting
nuut.


O gloed van vervulling as die woord
volrond kom lê in die mond!
O vloek van die aanskyn se sweet!
O vloek van ‘n nuutgeskape god
aan wie ek offer my vrede vir ‘n lensiepot vol nyd!


Ja, ek beitel ‘n beeld uit die bot klip –
‘n stoornis van heilige stiltes.
Ek veg om die groter gloed,
‘n binneaarse wete van Woord en Gees.
Here, ek bid: hoe maak ek hierdie klip
ondergeskik?
©Marieta McGrath

Trane kind

My trane kind
In my hart vas gebind
Onder my hart was jy toegevou
Reeds toe was ek lief vir jou

Maar groot word is seer
En die lewe is wreed
Jou lewens bad was breed
En niemand kon die groot word einas keer

Op jou eie wou jy gaan
Op jou eie twee bene staan
So, dag en nag het ek gebid
In my gedagtes het jy altyd gesit

Die lewe het jou rond gegooi
Elke dag was nie so mooi
Maar diep in jou hart het jy geweet
Is daar ‘n ma wat jou nie vergeet

Jou donker wolke het nou verdwyn
En die son begin vir jou nou skyn
Met al die lesse deur die lewe geleer
Is jy daar vir ander met seer

Wie is ek

Wie is ek?
Waar vind ek myself?
Op ‘n wolk met ‘n silver rand,
Of in die son wat als verbrand?

Soms droom ek ek val en val
Sonder einde in ons heelal
Soms voel dit of ek sweef na bo
Die lekkerste vryheid, ongesteurd

Dan sit ek weer uitbarstend van die lag
Ek onthou so goed daai komiese slag
Nou’s dit weer trane wat rol
‘n Mens wil net vir die wêreld weghol

Maar dan kyk ek om my heen
En ek besef; Ek’s nie alleen
Soveel mense daakliks om heen
Wat se goedheid op MY neer’reen!