Sonder Naam

 

Ek wil ‘n gedigie skryf,

Oor ‘n intresante bedryf.

Die onderwerp is ‘n soliede ding,

Wat baie gedagtes weer terug bring.

Oor al die jare heen,

Is daar lag en daar is ween.

Daar is lelik en daar is mooi,

Daar is kleure soos wit en rooi.

Ja, hy was aanterklik en hy was blas,

Toe hy skiedelik net daar was.

Sy oë is blou en hy’s gebou,

Hy was ‘n regte “casanova” ou.

Oor mooi en lelik kan mens nie stry,

Elke mens kan tyd aan sy eie gedagtes wei.

My hart het geklop en my bene was lam,

Dit wat hier staan is sowaar ‘n man!

Hy het gedraai en na my gekyk,

Met oë wat mens wil laat beswyk.

Ek vat sy hand en stel my voor,

Sy stem was soos musiek in my oor.

Sy aksent sal ek nooit vergeet.

Eendag sal ek hom weer sien, ek weet,

Dan, met al die mooi wat uit hom straal,

Sal ek dan aan hom sê “vaarwel”!

Katrien

Laat 'n boodskap

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie.