Die Namib Skryf – sonder grense

Waar Afrikaans bymekaarkom

Wedloop van geloof

Hoe slu besluip die kettings my
en klou my enkels, besitlik;
‘n ruie verstrikking teen my voortstromp’ling.
Hulle bloedsleep my boos en honend,
my vingers slym papperig in die klei,
die waarheid word ‘n lugspieëling
soos water op die warm teer…
O God, my God,
waarom voel ek jou so ver?

Sal ek soos ‘n brute
keelstootkragtend beur teen kettings?
Het my liggaam maar aanhou knik
in ritme van oorwinning en nie verpoos
by die bou van moddermonumente nie!
Hoe sal ek, stof-en-moddermens,
in stofloosheid verrukking vind?
Hoe smag ek om die korrels van my klein geloof
uiteindelik in die kelk te skink!

Toe is my God nie meer so ver nie.
Kettings kom gly soos palings om my voete.
Ek verrys uit die slym
en stip my spiere op die laaste strek en einde –

sterker as met elke struikeling tevore.

(c)Marieta McGrath

Related Posts

Maak 'n opvolg-bydrae

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie.

Translate »