GEBEDE MET DIE WIND

ek is jou mamma,
dra jou teen my bors, voel jou in my hart
beleef jou pyn met smart

ag waarom kon ek dit nie keer nie
dat die lewe jou van droefheid leer nie

ek wil dit als by jou kom haal
dit stukkend trap en weggooi in die see

hier staan ek so verleë

want my hande is leeg, al pyn dit in my gees
ek kan nie die oorwinning vir jou gee nie
kan jou hart nie heelmaak
jou nuwe blydskap bring nie
of soos kleintyd vir jou liedjies sing nie
kan nie in jou plek kom staan nie
vooruitloop op die pad wat jy moet gaan nie

my liewe liefste kind
vir jou stuur ek duisende gebede op met die wind

– Dalene Mellet

KLAASVAKIE

wat is Klaasvakie tog ‘n wonderstoute ding, hoor-hoor! *

soms is hy pure stuitig en suinig met sy sandjies
dan slaan hy my sommer oor

ek lê dan wawyd wakker
tot ek byna al my sluimer verloor

saggies roep ek na die nagtegaal
om vir my wiegeliedjies te kom sing

dít is vir jou ‘n luisterryke ding

tippie-tap-tip-tap hoor ek later
iemand stap op toontjies in die gang

wie sou dan wakkerword van die skone voëltjie se soete sang?

MAAR

dáár laat die nagtelik besoeker ietsie plotsend val
en om die deur wat na my kamer lei
loer ‘n stoutgesiggie van ‘n alte bekende karnallie
jy kan mos nooit jou hele sakkie sand
laat val nie…

‘n hele nag en nog ‘n dag, ek weet glad nie eens hoe lank nie
raak ons toe almal aan die slaap, van hier tot in die Kaap,
Klaasvaak inkluis, slaap toe heerlik snoesig in ons huis!

  • Dalene Mellet
  • dankie DF Malherbe: “Wat is die slaap, ‘n wondersoete ding”

Ja, Jan Alleman …

Sommer net – deur Ta’ Meraai

Ag jong ek wou al so lankal terugskryf, maar dit was ‘n paar maande van breke en breuke.

Die een demmitse ding na die ander het speek gebreek en die wiele bly stukkend.

Die moeilikheid het al hier einde 2018 se kant begin. Klein jakkaltjies … Probleem is teen die tyd wat ek begin besef het – toe staan die moeilikheid geil op die land. Dis tog vreemd hoe ons so blindloop tussen die probleme. Jy sien en weet en neem selfs so in die verbygaan notisie – en stel dan uit vir later, want dis mos nog nie ernstig nie.

Seker die dat ons in Afrikaans so baie spreekwoorde daarvoor het. Die laaste druppel wat die emmer laat oorloop. Of die strooihalm wat die kameel se rug knak.

In elk geval – hierdie jaar is op ‘n stewige drafstap oppad middel toe en die meeste van die vet jakkalse (hulle het nie klein gebly nie) is geslag en die velletjies brei mooi vir ‘n winterskaros.

Ek wou jou maar net laat weet dat alles weer glad loop en sien tog uit na jou volgende gesels.

Stuur groete vir die vrou en soen die kleinkenners – hulle is tog al wat nou nog ‘n sonopkoms die moeite werd maak.

Liefgroete

Ta’ Meraai

Die Wêreld is Reg?

Deur: Jan N. Alleman

Hi Ta’ Meraai,

Ek skryf sommer net.

Nee, eintlik skryf ek om te sê hierdie jaar het my bestorm. Kompleet nes my oom se befoeterde ou  Brahman bul dit sou doen. ’n Spreekwoordelike bul in ‘n glas winkeltjie. Nou lê my drome, wat ek doer op Voëlroepersfontein se stoep gedroom het, op die vloer versprei, amper soos ‘n oorvol boks legkaartstukke wat op die vloer geval het.

Stadig, op my kniegies, sal ek maar die stukkies by mekaar skraap en weer begin bou en kyk wat pas waar. Die tyd snel voort en die jaar se lont brand korter. Maar, miskien is dit goed so, al hierdie voortsnellery, want dan kom die trein vinniger by die stasie uit. En, Ja, Ta’ Meraai, ek weet mens begin nie ‘n sin met en nie, die bene raak nie jonger nie. Daar’s nie meer regtig sprake van huppel oor die klippe nie. Net voort struikel! So wat kan snel moet maar snel.

Die reën het ook nog nie gekom nie en die viervoet kinders van die veld gaan sukkel hierdie jaar. Dis droog en daar gaan hongersnood in hulle land wees, maar nie so groot hongersnood soos in die twee voetvolk se land nie. Nee, in die tweevoet volk se veld is daar ook hongersnood, maar dit is ‘n ander soort hongersnood. Dis ‘n hongersnood aan eerlikheid, opregtheid, en ordentlikheid. Dis ‘n hongersnood van omgee vir ander wesens, tweevoet, viervoet en die voetlose volkies van die veld. Maar gierigheid het hulle pense vol wind gemaak en hulle dink hulle is versadig. Hulle belieg hulle self.

Ta’ Meraai, ek sukkel maar met die mensdom. Wie het gedink ons moet praat van mensdom? Dis seker maar iemand wat verstaan het van dom. Mense maak hope skuld om goeters te koop wat hulle nie gaan gebruik nie. Alles om ander mense te beïndruk van wie hulle nie hou nie. Ons almal ken die storie. Dis dom, maar mensdom maak so. Dan praat hulle van rykdom!

Mensdom laat te veel bees al die gras van die vlaktes opvreet en dan loop die viervoet kinders na ’n ander vlakte. Dan kom vreet die leeus hulle beeste. Dan ruk hulle vir hulle op en vermoor die groot jagters van die veld. Maar ons noem vooruitgang en vooruitgang bring rykdom en as ek meer rykdom as my buurman het dan’s die wêreld reg. Dan klim ons op sosiale media en skel almal uit omdat daar geen beheer oor die arm gepeupel op die straat hoeke is nie. Miskien, na al die geskryf verstaan ek mensdom en rykdom bietjie beter.

Ta’ Meraai, dis sommer net ek, Jan, wat bietjie skryf. Moenie bekommerd wees nie, die wêreld is reg…   

Vrymaker


© Jaco Groenewald

Elke haar staan soos soldate ingebaan
hoendervleis van kroontjie tot toontjie
as wel die oë die venster van die siel is
die vel die plek waar wisseltrofees staan

Uit my binnekamer ñ stem se angs-sein
bring my vir ñ kortstondige blik tot halt
maar asem haal en dink voor jy praat..?
slegs ñ gawe gegee aan die skoon en rein

Soos ñ renperd reg vir die hek se oopslaan
haas my hofie na handgemaakte spoke
warmbloedig gemaak sonder ommekeer
toe jou bom-botsing met my wentelbaan

Nes ñ kurkprop op die oseaan rondgeswerf
elke golfbesluit geneem sonder my seël
elke stormwind wil dien as ñ kristalkyker
tot jy jou naam op my hart moes kom kerf

Jesus het jou lief

Dit is net die Heer

Wat jou kan oortiug om te bekeer

Dan wil jy hê meer en meer

Van wat die Heer jou kan leer

Ek maak heel en Ek genees

Aanvaar jy net die Heilige Gees

In my arms wil Ek jou vas hou

Doen My wil en wees getrou

‘n Groot getuie sal jy vir my wees

Selfs daar waar hulle van jou gaan lees

Orals oor sal jy van My getuig

En met My teenwoordigheid

Sal hulle My toejuig!

Katrien

eie foto

In die Weskaap

Wat ek vandag hier beleef

Sal ek nimmer ooit vergeet

Met blomme wat dans in die wind

Net so uitgelate soos ‘n kind

Die kleure het my weg gevoer

Op ‘n rustige gemoets toer

Die blomme is onbeskryflik mooi

Ek moet myself weer hierheen nooi

Om self die blomme so te kan aanskou

Sal ek my lewe lank onthou

Met ‘n mengelmoes van kleur so mooi

Die natuur so in blomme getooi

Katrien

eie foto

Vrees nie

Wat is daar te vrees

Met  Jesus aan ons sy

Hoe wonderlik kan die lewe wees

As ons vas glo en bely

Jesus het vir ons gestref

Hy is daar  vir swaar en seer

Hy wil ons daagliks net bederf

Al wat Hy vra is dat ons bekeer

Op die Glorie van Jesus sal ons ry

Sy wil vir ons, sal ons dan kry

Ag hoe lekker is dit nie om te weet

Dat Hy sal ons nimmer as te ooit vergeet

Katrien

eie foto

Wees vry

O hoe heerlik is die lewe nie

Wanneer ‘n mens kan deel

Die Here wys jou altyd wie

En Hy sal ‘n ontmoeting reel

Dis so heerlik om te weet

Dat Sy Gees die leiding neem!

Wat Hy ons leer moet ons nooit vergeet

Gaan vertel dit aan elkeen

So sê die Heer: “ons moet getuig”

Om stil te bly is tog verkeerd

En ons harte sal dan juig

Want die smal pad voel dan breed

As ons ‘n ander nie kan voer

Loop ons ‘n groot gevaar

Want om te stoor soos ‘n gierige boer

Sal als in ons laat serf, sowaar

Katrien

eie foto

Die Boek

Dit is altyd nodig om te weet

Dat Jesus het jou lief

En ons moet nimmer ooit vergeet

Die Bybel is ‘n brief

‘n Liefdes brief geskryf vir jou en my

Met aanwysings om op Sy pad te bly

Om die Bybel altyd goed te lees

Moet vir my en jou baie kosbaar wees

Die Here sê: “kom na My, groot en klein”

‘n Lewens pad het Ek met elke een

Ek sal jou was en maak jou rein

As jy wil, kan jy op My skouer ween

Ja, die Bybel is ‘n heilige boek

En ons hoef nie veel verder te soek

Vir vreugde, geluk en voorsiening kan ons vra

Want as ons die aanwysings volg, sê Jesus altyd JA!

Katrien

eie foto

Die vrou

Eendag was daar ‘n vrou

Sy was nie baie klein gebou

Sy het ‘n hart vir mense gehad

En was beskikbaar van vroeg tot laat

Met haar volla was sy in haar glorie

Maar ai, toe wou sy nie hoor nie

Sy kon soms ook baie praat

En sy was almal se beste maat

Vir die Here het sy ook gewerk

In haar geloof was sy altyd sterk

Mag die Here se sëen altyd op haar rus

Al voel haar vuurtjie soms geblus

Katrien

Sonder Naam

 

Ek wil ‘n gedigie skryf,

Oor ‘n intresante bedryf.

Die onderwerp is ‘n soliede ding,

Wat baie gedagtes weer terug bring.

Oor al die jare heen,

Is daar lag en daar is ween.

Daar is lelik en daar is mooi,

Daar is kleure soos wit en rooi.

Ja, hy was aanterklik en hy was blas,

Toe hy skiedelik net daar was.

Sy oë is blou en hy’s gebou,

Hy was ‘n regte “casanova” ou.

Oor mooi en lelik kan mens nie stry,

Elke mens kan tyd aan sy eie gedagtes wei.

My hart het geklop en my bene was lam,

Dit wat hier staan is sowaar ‘n man!

Hy het gedraai en na my gekyk,

Met oë wat mens wil laat beswyk.

Ek vat sy hand en stel my voor,

Sy stem was soos musiek in my oor.

Sy aksent sal ek nooit vergeet.

Eendag sal ek hom weer sien, ek weet,

Dan, met al die mooi wat uit hom straal,

Sal ek dan aan hom sê “vaarwel”!

Katrien

Ek Genees

Wie kan die hart van die mens beter as Ek verstaan?

Wie het met meer pyn as Ek deur die lewe gegaan?

Ja, Ek maak heel en Ek genees,

Maar My kind,  jy sal moet geduldig wees.

Onthou ‘n diep sny wat te vinnig heg,

Is nog vuil van binne, al lyk hy reg.

Dan moet ‘n mens deur al die pyn weer gaan,

Om die kieme wat nog binne is te verslaan.

So, op My tyd sal Ek jou heel,

Al voel die pyn soms vir jou te veel.

Laat Ek jou salf met my liefde en genade nou,

Laat My toe om jou styf in My arms vas te hou.

Op My tyd sal Ek jou genees,

Sodat jy weer perfek van binne kan wees.

Al wat Ek vra is bly by My, en bly getrou,

Onthou jy is My perfekte werk, en Ek is lief vir jou!

Katrien

eie foto

Wat van my!

Hoe maklik is dit nie om te sê:

Byt vas, die lewe moet aangaan.

Hoe maklik is dit nie om te sê:

Toe maar,  ek verstaan.

Hoe maklik sê die mense nie:

“Alles kom weer reg jy weet”

Hoe maklik sê die mense nie:

Jy moet maar vergewe en vergeet.

Ek wens net iemand wil verstaan!

In myself is ek besig om te vergaan.

Wat gaan van my oorbly as ek eendag groot is!

Wat gaan ek maak as alles hier binne in my dood is?

Ek het nie meer krag om te baklei,

Teen dit wat my elke dag onder kry.

Hoekom is die lewe tog so wreed,

Dat hulle van ons kinders se pyn nie weet!

Katrien

eie